بامداد شنبه، در حالی که دانشآموزان مدرسه دخترانه «شجره طیبه» در میناب ایران، پشت نیمکتهای کلاس رنگآمیزی شده با طرح گلهای معصومانه نشسته بودند، حمله آمریکا و اسرائیل نه تنها ساختمان مدرسه که وجدان بیدار بشریت را نیز هدف قرار داد. کشتار 115 کودک بیگناه در روز روشن، تنها یک تلفات جانبی نبود؛ زنگ بیدارباشی برای یادآوری این نکته بود که قانون جنگل بر نظام بینالملل به رهبری آمریکا حکمفرماست. این حمله وحشیانه در حالی رخ داد که ایران برای دومین بار پیاپی، صادقانه پای میز مذاکره حاضر شد و با تأکید بر عدم ساخت سلاح هستهای، آمادگی خود برای تعامل را اعلام کرد؛ اما پاسخ آمریکا به این حسن نیت، نه یک پیام صلح، بلکه موشکی بر سر دانش آموزان معصوم میناب بود. این رویداد تلخ، پرده از چهره واقعی صلحطلبی آمریکایی برداشت تا همگان به این حقیقت تلخ پی ببرند که دستکش مخملیِ صلحطلبیِ واشنگتن، دستی آهنین و خونآلود را پنهان کرده است.
رها کردن میز مذاکره؛ از لبخند تا بمب
پس از خیانت آمریکا در دوره اول مذاکره، ایران بار دیگر حسن نیت خود را با نشستن پای میز مذاکره نشان داد. جمهوری اسلامی ایران نه تنها بر موضع اصولی خود مبنی بر صلحآمیز بودن برنامه هستهای تأکید کرد، بلکه کشورهای تأثیرگذاری چون چین و روسیه نیز بر صداقت تهران صحه گذاشتند. با این حال، استراتژی آمریکا به رهبری ترامپ، از همان ابتدا چیزی جز فریب نبود. آنها از مذاکرات صرفاً به عنوان ابزاری برای خریدن زمان و تکمیل سناریوی جنگی خود استفاده کردند. حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، آن هم با کشتار دانش آموزان معصوم ثابت کرد که آمریکا به دنبال راهحل نیست، بلکه به دنبال حذف فیزیکی هرگونه قدرت مستقل در منطقه است.
همدستی آمریکا و اسرائیل؛ از غزه تا میناب
نتانیاهو و تیم جنایتکارش که دستشان به خون بیش از هفتاد هزار غیرنظامی از جمله کودکان و زنان بیگناه در غزه آغشته است، این بار در میناب ایران نیز شریک جنایت شدند . حمله به مدرسه دخترانه در میناب ایران، ادامه همان سیاست جنایتکارانهای است که در فلسطین اشغالی علیه کودکان اعمال میشود. این اتحاد راهبردی میان آمریکا و اسرائیل، یک بار دیگر نقاب از آن چیزی برداشت که به عنوان ارزشهای غربی و حقوق بشر تبلیغ میشود. آنچه باید از این وقایع درک کرد، فقط یک چیز است: حفظ هژمونی در منطقه.
خیانت کشورهای عربی؛ میزبانان پایگاههای مرگ
در این میان، نمیتوان از نقش خیانتآمیز برخی کشورهای عربی غافل شد. کشورهایی که با در اختیار گذاشتن پایگاههای نظامی خود به آمریکا، شریک اصلی این جنایت شدند. بحرین که میزبان ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکاست و اردن، امارات، قطر و عربستان که به پایگاهی برای حمله به ایران تبدیل شدهاند، اکنون پس از پاسخ موشکی حقطلبانه ایران به پایگاههای آمریکا، در پی محکومیت ایران برآمدهاند . گویا این کشورها حق دفاع مشروع را برای خود محفوظ میدانند اما ایران را مستحق آن نمیبینند. حتی پاکستان نیز این اقدام را محکوم کرد؛ در حالی که باید پرسید آیا ایران حق ندارد پایگاههایی را که برای نابودی ملتش استفاده میشود، هدف قرار دهد؟
طبق اظهارات سخنگوی هلال احمر ایران طی چند ساعت پس از حمله آمریکا و اسرائیل به 24 استان ایران، 201 نفر جان خود را از دست داده و 747 نفر دیگر مجروح شدهاند. آیا در برابر این حجم از کشتار شهروندان، دولت ایران باید دست روی دست بگذارد و فقط با الفاظ دیپلماتیک از کشورهای عربی بخواهد که مانع حمله آمریکا از پایگاههای مستقر در خاک خود شوند؟ منطق هر حکومت مسئولی حکم میکند که پس از هشدارهای مکرر، اکنون دست به اقدام متقابل بزند.
درس بزرگ برای افغانها؛ تجهیز شوید
جنایت اخیر آمریکا و اسرائیل، درس بزرگی برای همه کشورهای منطقه به ویژه افغانستان داشت. افغانها به خوبی میدانند که اتکا به آمریکا و وعدههای دروغین صلح، چه بهایی دارد. آنها تجربه کردند که زیر بمبهای پهپادهای آمریکایی، عروسیها به عزا تبدیل شد. امروز، پیام قرآن کریم که میفرماید: «وَأَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ» (و هر چه در توان دارید از نیرو آماده کنید)، معنایی عمیقتر از همیشه پیدا میکند. در نظام بینالمللی که قانون جنگل حکمفرماست، تنها زبانی که آمریکا و اسرائیل و متحدان آنها میفهمند، زبان قدرت است.
مطالب مرتبط
مذاکرات ایران و آمریکا؛ آیا ترامپ سناریوی افغانستان را تکرار میکند؟
تحلیل موضع حکومت طالبان درباره حمله آمریکا به ایران
جمعبندی
ترامپ در سخنرانی خود مدعی شد که به دنبال نابودی توان موشکی ایران است، اما در عمل، آنچه نابود شد، زندگی دهها دانش آموز بیگناه بود. این همان تناقض همیشگی سیاست آمریکاست. هر کسی که هنوز فکر میکند میتوان به آمریکا اعتماد کرد، یا سادهلوح است یا از تاریخ درس نگرفته است. آمریکا همانطور که در افغانستان دوستانش را تنها گذاشت و از زیر بار مسئولیت فرار کرد، در قبال ایران نیز چهره واقعی خود را نشان داد. پاسخ جمهوری اسلامی ایران به این جنایت، نه تنها حق مسلم آن، بلکه یک وظیفه بود و با حملات موشکی به حیفا، تلاویو و پایگاههایی آمریکایی در منطقه به درستی به این وظیفه خود عمل کرد.
